Druga sprawa: PZA stoi na stanowisku, że skoro znika Karta Taternika, to ruch taternicki winien się odbywać na podstawie karty klubowej PZA. W tym miejscu powstaje jednak problem praktyczny - PZA zrzesza ponad 60 klubów, których członkowie albo mają różne legitymacje (nie zawsze zawierające informację, że dany klub jest zrzeszony w PZA) albo też w ogóle ich nie posiadają. Ponadto - dlaczego miałoby to być właśnie PZA a nie jakaś inna organizacja? Przecież nie wszystkie kluby są zrzeszone w PZA.

stnieje podstawa prawna do wydania przez TPN regulacji - jeśli coś nie jest uregulowane przez ustawę lub regulamin to wtedy stosuje się zarządzenie Dyrektora Parku (ostatnio wydano zarządzenie dotyczące ruchu rowerowego i narciarstwa). Zatem pracujemy teraz nad przygotowaniem zarządzenia w sprawie uprawiania alpinizmu.

Są trzy rodzaje ograniczeń, które można zastosować w takim zarządzeniu: przestrzenne, czasowe i ilościowe. Limity przestrzenne funkcjonują na podstawie porozumienia z PZA które ściśle określa tereny gdzie można się wspinać. To porozumienie było wielokrotnie odnawiane; ostatni raz w 1982 roku.

Co do limitów czasowych i ilościowych to faktycznie kiedyś je stosowano, ale odstąpiono od nich, ponieważ w ostatnich latach nie były przekraczane. Ruch taternicki się zmniejszył; PZA do
7 października ma dostarczyć dokładne informacje o natężeniu ruchu wspinaczkowego w ostatnich 3 latach (na podstawie analiz Książek Wyjść).

Pomysłem TPN jest wydawanie za niewielką opłatą (kilkanaście złotych rocznie a nie 300 - jak to pojawiło się w internecie) imiennych i numerowanych licencji uprawniających do wspinania. Opłata ta - zgodnie z zapisami zawartymi w Ustawie o ochronie przyrody - byłaby jedynie opłatą za udostępnianie i nie miałaby stanowić zapory finansowej! W tym miejscu rodzi się jednak pytanie czym kierować się przy wydawaniu takiej licencji? Można np.  realizować to na podstawie legitymacji PZA ale co wówczas zrobić z ludźmi, którzy nie mają takiej legitymacji i w ogóle nie chcą robić kursu skałkowego ani taternickiego??? Za podstawę do wydania takiej legitymacji można też przyjąć oświadczenie o posiadaniu odpowiedniej wiedzy i umiejętności potrzebnych do wspinania, plus zobowiązanie do wpisania się do Książki Wyjść. Problemem byłby jednak to, że taką licencję mógłby kupić każdy, a czy każdemu można dać prawo do uprawiania wspinaczki? Jak odróżnić tych, którzy umieją się wspinać od tych, którzy tego nie potrafią?
 

I że jeśli ktoś nie rozumie ulotki o lawinach to znaczy, że nie powinien zimą iść w góry.