Podczas III Krakowskiego Festiwalu Górskiego, 11 XII, w Krakowie odbył się panel dyskusyjny "Tatry bez młotka". W spotkaniu, prowadzonym przez Artura Paszczaka, udział wzięli Paweł Skawiński TPN, Jerzy Natkański PZA, oraz około 30 dyskutantów ze środowiska. Artur Paszczak przypomniał zasady Porozumienia Tatrzańskiego, z których wyniknęły narodziny akcji TBM oraz powołanie grupy roboczej do jej koordynacji w składzie: Piotr Korczak, Andrzej Marcisz, Artur Paszczak (AP) i Adam Pieprzycki. Jednym z pierwszych dyskutowanych problemów była kwestia formalnego osadzenia akcji. Zwrócono uwagę, że akcja nie jest formalną organizacją, a jedynie platformą porozumienia między wspinaczami. Uznano, że najlepszym rozwiązaniem byłoby "podczepienie" jej pod TOPR, który jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo w górach i z tego punktu widzenia wydaje się najbardziej predestynowany do "firmowania" prac związanych z osadzaniem stałej asekuracji. Finansowanie oczywiście mogłoby następować z wielu źródeł, ale same prace odbywałyby się pod egidą TOPR. Ustalono, że AP zwróci się z taką propozycją do naczelnika Jana Krzysztofa. Dyr. Paweł Skawiński potwierdził, że z formalnego punktu widzenia TPN oczekuje jedynie przedstawienia "do aprobującej informacji" listy dróg przeznaczonych do umieszczenia na nich stałych punktów. AP przekaże listę przewidzianych dróg do dyrekcji Parku. Następnie AP zreferował zasady osadzania stałych kotw na drogach w strefach sportowych przyjętych po dyskusji na forach, a przedstawionych w raporcie opublikowanym na serwisie wspinanie.pl. Dyskutanci potwierdzili słuszność tych założeń. W skrócie chodzi o zmaksymalizowanie możliwości używania ruchomej asekuracji, ale w zakresie standardowego zestawu. Ustalono też, że odległość między stałymi punktami powinna wynosić ok. 4-5 m, chyba że względy bezpieczeństwa lotu będą wymagać inaczej. Powzięty został projekt powołania "Opiekunów stref", po dwóch dla każdej, których zadaniem byłaby koordynacja prac na danych ścianach. Na razie zaproponowani zostali Piorek Drobot dla Kościelców, Adam Pieprzycki dla Zamarłej, Andrzej Marcisz dla Mnicha. AP przedstawił zasady wymiany haków w strefach tradycyjnych (przedstawione w dokumencie j.w.). Co do samych zasad nie było rozbieżności, natomiast dyskutowano nad dwoma aspektami: - jak zabezpieczyć nowe haki przed wybijaniem,
- w jaki sposób dobierać zespoły do prowadzenia prac re-ekiperskich.
Ostatecznie ustalono, że powinno wystarczyć pomalowanie haków na jeden określony kolor (np. niebieski), a wewnętrzna "samokontrola" środowiska powinna być wystarczającym elementem do zapobieżenia incydentom. W drugiej kwestii ustalono, że o ile wybicie skorodowanego haka jest oczywistością, o tyle zorganizowane prace powinny prowadzić doświadczone zespoły. Dlatego zdecydowano otworzyć "procedurę naboru" chętnych zarówno do prowadzenia prac związanych z osadzaniem stałych punktów jak i z osadzaniem haków. W związku z powyższym, każdy wspinacz/zespół chętny do pracy, proszony jest o: - przesłanie do Paszcza swojego krótkiego zgłoszenia z opisem doświadczenia wspinaczkowego i określeniem, czy chodzi o haki czy kotwy (do osadzania kotw potrzebne są kompetencje ekipera PZA),
- wypełnienie na stronie PZA wykazu przejść .
W miarę napływania zgłoszeń będą one publikowane w postaci dwóch list. Listy te będą następnie dostępne na taborach i ew. w toprówkach, i zgłaszające się zespoły - szczególnie te zamierzające wymieniać haki - będą mogły od razu pobierać na miejscu potrzebny sprzęt. AP zobowiązał się także do wynegocjowania z przedstawicielami PZA specjalnego kursu ekiperskiego dla osób chętnych do pomocy akcji. Zwrócono także uwagę, że informacja o prowadzonych pracach re-ekiperskich powinna być umieszczana w książkach wyjść oraz w miarę możliwości w sieci. Na zakończenie, w imieniu całej akcji, AP podziękował firmie AMC za specjalne ceny kotw, firmie ATEST za wsparcie finansowe, oraz wszystkim darczyńcom i dobroczyńcom za okazaną pomoc. | 
